شعری مازندرانی از خود نویسنده تقدیم به استاد عزیزم
اینتا مردی که وینی ؛ انه مهر و وفا داینه
گت و خورده ؛ شه کچکه دل جا داینه
وه هسه امه خار شاعر ؛ امه گت اسا
همونتا که شه معرفت ره ؛ کوه انا داینه
هسری بموئه ونه چش؛ اسا سو دنیئه و
بووینین تیله کوچه ؛ شه دل چه صفا داینه
زخم زبون ونه دل اثر هاکرده و ایئی هارش
تیسا په چک مجنه و ؛ درد دوا داینه
اینجه اونجه شونه و بچا بچا ایاینه و
خورجین همن ؛ مهربونی بی مدعا داینه
مه ره وینی ؛ هسمه ونه دل دوس
بی وه منم میره , مه حاله مپرس
(( از : زلفشه-م))
+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 0:41 توسط زهرا محمدزاده (زِلفِشه)
|
(( جاده مسیر تهران به آمل معروف به " جاده هراز " در بخش کوهستانی و زیبای لاریجان آمل ))